วันนั้นที่เธอเปิดโอกาสให้ฉันได้เดินเข้าไปในหัวใจของเธอ
เป็นเพราะเธอกำลังเหงา ว้าเหว่ใจ
เธอกำลังจะหาใครสักคนเพื่อแทนเขาคนนั้น
เธอเจอฉันในวันที่เธอไม่เหลือใคร
และบังเอิญฉันก็สามารถทำให้เธอหายเหงาได้ดีเสียด้วย
. . แต่เธอคงไม่รู้ว่า ฉันรักเธอเข้าแล้ว
ฉันไม่ได้เห็นเธอเป็นคนแก้เหงา แต่เธอคือคนที่ฉันให้ใจ
และเมื่อมาถึงวันนี้ ที่ฉันรักเธอจนหมดใจ
ฉันก็ได้รู้ว่าเขาคนนั้นของเธอได้กลับมาแล้ว
ต่อไปนี้เธอคงจะหายเหงาแล้ว เธอจะไม่ว้าเหว่อีกต่อไป
ฉันคือสิ่งที่ไม่จำเป็นอีกแล้ว
ฉันก็คงต้องถอยกลับไปอยู่ที่เดิม
กลับไปอยู่ในที่ๆ เธอเคยพาฉันก้าวออกมา
ฉันหวังเพียงว่า หากเธอผิดหวังอีกครั้งเธอจะนึกถึงฉันเป็นคนแรก
. . ฉันจะกลับมาปลอบใจเธออีกครั้ง . .
เธอคงไม่รู้สินะว่า อารมณ์เหงา ของเธอ . .
ทำให้คนคนนี้เปลี่ยนแปลงไปในหลายๆ อย่าง
ฉันกลายเป็นคนขี้แย อ่อนแอ กลัวความโดดเดี่ยว . .
แต่จากวันนี้ไปฉันจะต้องเข้มแข็ง ฉันจะยืนดูเธออยู่ตรงนี้นะ
และรอคอยให้เขาคนนั้นของเธอจากไป
เพื่อที่ฉันจะได้ไปหาเธอเหมือนเดิม
